Huppelen

Onlangs was er een item op de radio wat ging over huppelen. De vraag was of je ooit iemand boos had zien huppelen? Nee?! Ik ook niet. Als ik een kind over straat zie huppelen of een moeder met haar kind zie huppelen over het schoolplein, krijg ik meestal een glimlach op mijn gezicht. Je huppelt als je blij bent en van huppelen word je blij.

Dus toen mijn zoon boos thuis kwam, omdat een klasgenoot het weer eens nodig vond hem  met een of ander scheldwoord te betitelen en hij behoorlijk boos begon te schreeuwen dat hij er klaar mee was. Zei ik heel kalm: “Ik ook!. Zullen we huppelen?”

Hij keek me met open mond aan. Even dacht ik dat hij nog bozer’ zou worden, maar opeens zag ik iets in zijn houding veranderen. “Huppelen?!”, vroeg hij, “Ik ga toch niet huppelen, hoe kom je daar nou bij?”.  Ik antwoordde kalm:”Heb jij wel eens iemand boos zien huppelen?”Zijn antwoord was meteen heel stellig: “Nee!”.

Waarop ik zei: “Nou dan kan je net zo goed huppelen als je boos bent, dan zakt de boosheid het snelst.” Hij keek me even aan of ik gek geworden was. Zuchtte diep, haalde zijn schouders op en pakte mijn uitgestoken hand. En we huppelden door ons huis. De boosheid verdween.

Dus de ideale oplossing voor  als je boos bent….Ja,  echt huppelen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s