Najaarsblues of telefoonblues?!

De dagen worden korter, de avonden langere. In deze tijd dat de bladeren verkleuren en van de bomen dwarrelen, en je meer binnen zit, kunnen de dagen soms lang en eenzaam zijn. Je hebt het gevoel dat je wordt geleefd. Elke dag sta je meer moe op dan de vorige. Alles voelt zwaar. Het lijkt soms of alles tegen is. Het gemis van mensen die je lief hebt, maar er niet meer zijn, wordt groter. Je werk wordt zwaarder, de zorg voor de kinderen vermoeiender. Je hebt het idee dat je in ene sleur zit, dat alle dagen hetzelfde zijn en dat je constant alleen maar bezig bent met boodschappen, werken, poetsen, kinderen rondrijden en dergelijke.

Je voelt je soms als een herfststorm, wild, ontembaar. Soms vol enthousiasme, soms als een enorme regenbui, soms zo slap als de vallende bladeren De moeheid overvalt je soms. Moe van alles. Je mist de zomer, de zon, de lange avonden. De rust van de vakantie, het niet moeten.

Daar zit het hem in. Waar je in de zomervakantie tijd had, merk je dat je weer in het stramien moet. Niet alleen de kinderen, maar ook jij. Ook jij moet je ritme weer vinden. Het ritme van kinderen naar school, jij naar je werk, koken, boodschappen, sportclubjes en dergelijke. Naast alles wat geregeld moet worden, heb je ook nog je mobile telefoon. Die een deel van je leven bepaalt. Een piepje hier voor een agenda melding, een piepje daar voor een verjaardag, die je niet mag vergeten, dan weer een melding dat er een cadeautje gehaald moet worden. Dan weer een bericht op de sociale media wat je niet mag missen, je boodschappenlijstje staat op de telefoon. Onbewust besteed je het beetje vrije tijd dat je hebt aan de telefoon. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

 

Ik heb van de zomer geprobeerd om minder met de telefoon te doen. dat lukte, tot het najaar werd. Zodra de scholen weer begonnen, merkte ik dat ik weer heel veel met de telefoon in mijn hand zat. Die telefoon zorgt bij mij in ieder geval dat het gevoel van moeten en geleefd worden erger wordt. Dus laat ik mijn telefoon beneden als ik naar bed ga. Als we aan tafel zitten, mogen er geen mobiele telefoons aanwezig zijn en overdag probeer ik die telefoon minder vaak uit mijn tas of zak te halen. Het lukt nog niet altijd even goed, maar ik probeer mijn best te doen.

Ik denk dat op de lange termijn dit ook helpt voor onze puber in huis. Door het goede voorbeeld te geven, zal hij ook leren dat het moeten minder is. Ook aan hem zie ik nu al dat 999 appjes niet genegeerd mogen worden en dat hij het idee heeft dat hij op alles moet reageren en dat alle nieuwste spelletjes en apps geprobeerd moeten worden. Aan de nadere kant zie je ook dat hij nergens op reageert, omdat hij niet zo goed weet hoe het moet of bang is iets verkeerd te zeggen. Constant op je hoede zijn, want anders maakt iemand een foto van je of een filmpje wat dan gedeeld wordt. Vloggers die je moet volgen en die dingen doen en gebruiken die jij ook moet doen, games die gespeeld moeten worden. Wij vinden dat we veel moeten, maar onze jeugd moet echt veel. Naast al het huiswerk, naar school gaan, sporten moeten ze ook nog hun telefoon bijhouden. Je ozu er moe van worden

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s