Tagarchief: mama

Wat is jouw grens?


Een regelmatig terugkerend onderdeel bij veel sessies is het aangeven van je grenzen. Hoe doe je dat? Veel kinderen, jongeren maar zeker ook ouders vinden dat moeilijk. En als een ouder dit al moeilijk vindt, hoe moeilijk is het dan voor het kind? Maar wat is een grens? Wat is jouw grens? Hoe herken je jouw grens? 

Bij kinderen en jongeren komen we al snel tot het antwoord; een lijn tussen twee landen of een lijn tussen twee provincies. Een lijn die  je niet altijd kan zien. Op de vraag:”Heb jij ook een grens?”, kijken ze meestal even bedenkelijk. Sommigen zeggen aarzelend ja of ik weet het niet.

Met bedrukt schilderstape plak ik een streep op de vloer. “Dit is jouw grens”, zeg ik dan. Ze lopen meteen naar de lijn. Als ik vervolg met: “Jij mag over deze grens, maar ik niet.”Zie je dat sommige bedenkelijk kijken en een stap naar achteren doen. Anderen gaan met armen over elkaar staan of in vechthouding van kom maar op. En je hebt ook een groep dat het liefst meteen al weg wil lopen en aarzelend zegt:”Van mij mag je er wel overheen hoor”.samen-ster

Vluchten, vechten of blijven staan. Dat zijn de reacties die je krijgt te zien in al zijn gradaties. Zeker als ik echt probeer over de lijn te stappen zie je deze reacties nog sterker tevoorschijn komen.

Na deze confrontatie met een harde grens, een zichtbare grens. Laat ik ze ervaren wat een grens voelen is, een onzichtbare grens. Allebei staan we aan een kant in de ruimte en lopen langzaam op elkaar af. Zodra je vindt dat het goed is stop je. de ander (in dit geval ik) loopt door tot het kind of jongere stop zegt. dan vraag i stap naar voren of naar achteren? Ik doe wat het kind vraagt. Ik geef met het afplaktape aan wat de afstand is tussen ons twee. Daarna doen we dezelfde oefening maar zodra het kind of de jongere stopt met lopen, sluit hij zijn ogen. Hij geeft aan wanneer het fijn voelt en niet meer fijn. dan vraag ik weer stap naar voren of achteren en voer dat uit. Ook die afstand maak ik zichtbaar met afplaktape. Als laatste laat ik het kind deze oefening met een van de ouders doen. Eerst met de ogen open, dan met de ogen dicht en daarna wisselen we van rol. de ouder zegt stop. Op die manier leert het kind dat iedereen zijn of haar eigen grens heeft. Zodra iemand over die grens gaat voel je dat, ook met je ogen dicht.

Deze ruimte maken we zichtbaar met een cirkel die het kind om zich heen legt met behulp van touw. Dit is de ruimte van het kind. de ruimte waar hij zich lekker voelt, waar het veilig is. Deze ruimte is van hem. Hij bepaalt wat daar gebeurt. Wie deze ruimte mag betreden of niet. Of dat nu echt betreden is of door te schreeuwen of op een andere manier is.

Het kind of jongere gaat in de cirkel van touw staan. stevig staan. In de cirkel kan je veilig ademen in en uit. Zodra het kind goed stevig staat en ontspannen is. Beweeg ik met mijn voet of hand het touw naar binnen en let op de reactie. Als het kan zet ik een stap in de cirkel en let dan weer op de reactie. De reactie bespreken we. wat ging goed? Wat zou je willen leren? Dat gaan we oefenen.

De grens tussen ouder en kind kan je duidelijk maken met een lijn van afplaktape of twee touwcirkels waar ouder en kind in gaan staan. Wat gebeurt er als kind in de cirkel  of over grens van ouder heen stapt en andersom. Vaak zie je het spreekwoordelijke lampje gaan branden als ze voelen hoe dat is. Nog nooit zijn ze zich zo bewust geweest van het feit dat je over iemand zijn spreekwoordelijke lijn gaat en hoe dat voelt voor jezelf, maar ook voor die ander.

Ook in een klas kan je dit ook heel mooi zichtbaar maken als er kinderen last hebben van elkaar. Wat is iedereen zijn of haar grens? Door te voelen en ervaren wordt het begrip voor elkaars grens groter.  Maar ook je eigen grenzen leer je beter te begrijpen en te voelen. Grenzen worden bepaald door je gevoel en het is belangrijk dat je daar naar luistert. Ga maar eens op zoek wat jouw grens is en hoe jij deze bewaakt. Ik hoor het graag.

 

 

 

Advertenties

Grenzen stellen

Duidelijke grenzen geven een kind zekerheid. Daar voelt hij of zij zich beter bij en daar functioneert hij ook beter op. Dat draagt dus bij aan het zelfvertrouwen. Het is dus belangrijk de grenzen duidelijk en helder aan te geven. Vergeet niet dat nee ook een antwoord is.

Lastig of vervelend gedrag van een kind heeft een oorzaak. Er zit een behoefte, wens, verlangen of emotie achter. Het is een roep om aandacht. Kijk goed naar je kind. Onacceptabel gedrag hoef je niet te accepteren en mag je corrigeren. Dat kan  op een positieve manier.”Je slaat je broer, dat doet pijn. Wij doen elkaar geen pijn. Als je het ergens niet mee eens bent, dan zeg je dat met woorden”.
Als jij dit zo doet, zal je zien dat kinderen het na gaan doen.

Spreek een kind altijd aan op zijn gedrag en niet op de persoon!!
Wat hij doet is fout, niet hijzelf, dus zeg: “Jij doet nu gemeen in plaats van jij bent gemeen”.
Laat oudere kinderen zelf meedenken over een consequentie. Zoals welke afspraken horen bij gezellig eten aan tafel of op tijd in bed liggen? Laat ze ook meedenken over de consequenties als ze de afspraken niet nakomen.

Draai de rollen eens om. Vraag aan ze hoe zij het zouden vinden als jij dat zou doen. Of als een vriend of vriendin  dat bij hem of haar zou doen. Vaak als ze zich verplaatsen in de ander, merk je dat er meer begrip is. dat ze de grens beter begrijpen en serieus nemen. Probeer het maar eens.

Cadeautje voor jou!

Nnee is ook een antwoordee zeggen mag, maar is soms zo moeilijk. Om je er aan te herinneren dat je nee mag zeggen deze poster voor jou!

Print hem uit, hang hem op en zeg af en toe eens nee. Als het lukt, voelt dat zo goed, echt!!!! En hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het wordt.

Nee is ook een antwoord poster.

Twinkel mama

Herken je het gevoel dat:

  •  je alle ballen in de lucht moet houden, op je werk en thuis.
  •  je dag altijd korter is dan je to-do lijstje?
  •  je dat je bijna geen tijd hebt voor jezelf, laat staan voor je relatie?
  •  je soms emotioneler reageert, dan nodig is?
  • je alles goed wilt doen?

Ja? Dan ben je één van de vele moeders die daar last van heeft. Wij moeders hebben vaak het idee dat we alles perfect moeten doen. Alles zelf moeten doen en met name heel veel  moeten. We moeten zoveel van onszelf. Maar is dat ook zo? Lees verder

Waar kan ik die vakantie boeken?

Vandaag is weer zo’n dag. Een gewone dag voor een moeder. Je staat op, doucht, kleed je aan, ondertussen kom je kinderen en echtgenoot tegen in verschillende stadia van wakker zijn. Je smoort een beginnende discussie tussen de jongste en de oudste in de kiem. Je vraagt vriendelijk of ze zich willen aankleden. Je helpt de jongste met aankleden. De oudste wordt boos om iets wat de jongste doet. Ondertussen, help je zoeken naar gymspullen, sleutels, favoriete kledingstukken die opeens onvindbaar zijn. Je smeert boterhammen, maakt pauzehapjes klaar. Natuurlijk ruim je de vaatwasser leeg. Je stopt nog een was in de wasmachine en brengt dan de kinderen naar school en kinderdagverblijf en  gaat werken. Lees verder

Communiceren kan je leren

Communiceren is lastig. Heel lastig. Hoe vaak gebeurt het niet dat mensen iets zeggen, iets mailen of een berichtje achterlaten, dat heel anders geïnterpreteerd wordt, dan de bedoeling was. Niet alleen non-verbale communicatie is van grote invloed, ook het referentiekader van zowel ontvanger als boodschapper speelt een rol. Daarnaast mag je ook niet vergeten dat de emoties van alle partijen een rol spelen. Als je lekker in je vel zit, hoor je een boodschap anders, dan als je niet lekker in je vel zit. Lees verder

Goed is goed genoeg. toch?

Je hoeft geen superheld te zijn, om teWanneer is goed genoeg? Wanneer ben je tevreden?  Wanneer vind jij dat iets goed is? Waar leg jij de lat? Ik leg hem hoog, torenhoog, tenminste voor mezelf. Voor anderen ligt hij een stuk lager. Waarom ik hem zo hoog leg? Dat is een lang verhaal, waar ik jullie niet mee ga belasten. Maar ook ik zou graag anders willen. Tegen beter weten in betrap ik mezelf keer op keer dat ik de lat toch weer hoog leg. Lees verder